ช่วงนี้คงต้องเขียนอะไรทำนองว่าความสุขมากหน่อย เพราะฉันกำลังมีความสุขจริงๆ และเป็นความสุขที่เกิดจากตัวเอง โดยไม่ได้เฝ้ารอว่าต้องมีใครมาทำให้ฉันสุขได้ การที่เราคอยคิดว่าถ้าคนนั้นเค้ารักเราก็คงดีนะเราคงมีความสุขน่าดู หรือว่าถ้าเราได้โทรศัพท์เครื่องใหม่แล้วเราคงมีความสุขมากกว่านี้ หรือว่าถ้าได้แต่งงานแล้วคงจะสมบูรณ์แบบเนาะชีวิตนี้ อันนี้ถือได้ว่าปล่อยให้ตัวเองเป็นทาสสิ่งต่างๆ ที่ว่ามานี้ไปแล้วโดยไม่รู้ตัว
บางคนสุขเพราะได้ทำอะไรๆ ให้คนอื่นและได้ให้อะไรดีๆ กับตัวเอง บางคนทุกข์เพราะคอยคิดเสมอว่ามีคนมาทำให้ตัวเองทุกข์ มีคนมาทำร้ายจิตใจ มาทำให้เสียใจ บางคนร้ายหนักทุกข์เพราะอยากรู้อยากเห็นและวุ่นวายเรื่องคนอื่น วันนี้ฉันได้คุยกับคนที่ฉันคิดถึงและถือว่าเป็นกัลยาณมิตรที่สุด เราคุยกันในเรื่อง การอยากรู้อยากเห็นและวุ่นวายเรื่องของคนอื่น เราได้เจอะเจอมากับตัวเอง เหมือนที่หลายๆ คนเจอะเจอมานั่นเอง
มุมมองความคิดเห็นของเรานั้นคล้ายกัน และก่อนหน้านี้เราได้นั่งคุยกับเพื่อนอีกคนที่ให้มุมมองในเรื่องของเพื่อนมาแล้ว ทำให้ฉันกระจ่างยิ่งขึ้น ก่อนหน้านี้กัลยาณมิตรของฉันกำลังพยายามหาเหตุผลและหลุดพ้นเรื่องของความรู้สึกที่คนอื่นยัดเยียดให้ โดยที่ไม่ได้ถามว่าตัวเค้าเองคิดอย่างไรกันแน่
สุดท้ายการพูดคุยของเรา 3 คนก็ได้คำตอบ บางคนที่อยากรู้อยากเห็นและวุ่นวายเรื่องของเรานั้นไม่ได้หวังดีไปซะทุกคน ก็แค่เค้าอยากได้สิ่งที่เค้าไม่เคยให้เรา นั่นคือ "ความจริงใจ" ฟังดูแรงนะ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าจริง!!! เพราะเราเจอมากับตัว ระดับความสัมพันธ์ที่เค้าอยากได้จากเรา ไม่สมดุลกับที่เค้าให้เรามา แต่เราไม่ได้แคร์ตรงนั้นมากไปกว่ารู้สึกเข้าใจและวางตัวได้ถูกก็แค่นั้น
เมื่อเรารู้ได้อย่างนี้แล้ว เราสามารถมองหน้าคนๆ นั้นโดยไม่ได้กังขาซักนิดว่า "เธอมาทำกับฉันอย่างนี้ทำไม" และที่ดีกว่านั้นคือ "ฉันไม่สนว่าเธอคิดยังไง และไม่ต้องการอะไรจากเธอ ฉันเข้าใจเธอ และจะปล่อยให้เธอได้ทำต่อไป" เราได้วางคนๆ นั้นไว้ในที่ที่เหมาะสมสำหรับเค้าแล้ว
พออายุมากขึ้นฉันเริ่มเดินเข้าหาเป้าหมายอย่างระมัดระวัง แต่ก็เปี่ยมไปด้วยความสุข ชีวิตอาจไม่ได้ยาวนานอย่างที่คิด จึงทำให้ฉันได้สติว่ามีความสุขและเรียนรู้กับสิ่งรอบตัวทุก ๆ วันดีกว่า ใช้ชีวิตเหมือนกับว่าพรุ่งนี้จะไม่มีอีกแล้ว
*****************************************
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น